Keuring artikelen bij InfoNu kan veel sneller en doeltreffender

Veel infoteurs zijn al afgehaakt bij artikelensite InfoNu omdat de keuring van artikelen niet echt soepel verloopt. Het komt geregeld voor dat artikelen 5 of 6 keer herkeurd moeten worden alvorens ze online mogen van de redactie. Dit betekent in de praktijk dat een infoteur 5 tot 6 dagen moet wachten omdat in de meeste gevallen het artikel maar een keer per dag gekeurd wordt. Voor een artikel met een lengte van 1 à 2 A4tjes is dat een extreem lange tijd. Het kan allemaal veel sneller en doeltreffender.

Omdat de redactie van InfoNu graag een vinger in de pap wil hebben bij wat een infoteur wel of niet mag opschrijven, lijkt het beter dat zij in de tekst aangeeft wat zij veranderd wil zien, zodat de infoteur meteen die veranderingen kan doorvoeren zodat bij een tweede keuring de tekst meteen goed gekeurd kan worden.

Nu gaat er nog een moeizame communicatie aan vooraf waarbij infoteur en redactie vaak langs elkaar heen schrijven en elkaar niet goed begrijpen. Vaak gebeurt het dat een infoteur veranderingen aanbrengt in de tekst waar de redactie om vraagt maar blijken die veranderingen toch niet goed te zijn uitgevoerd en komen er weer nieuwe eisen van de redactie die ze eerder niet noemde. Zo gaat dat een aantal keren heen en weer. Soms geeft de infoteur de moed op en stuurt hij/zij zijn artikel maar niet meer opnieuw in.

Op het forum van InfoNu hebben al meerdere infoteurs zich beklaagd over de keuring door de redactie. De redactie reageert er wel op maar doet er in de praktijk weinig of niets mee. Met oogkleppen op blijft de redactie haar eigenzinnige koers varen. Dat er infoteurs afhaken doet de redactie helaas weinig.

Enkhuizer almanak: populair vanwege weervoorspellingen

De Enkhuizer almanak is een razend populaire almanak. De almanak is vooral zo populair vanwege haar weervoorspellingen die redelijk betrouwbaar zijn. Deze is gebaseerd op de theorie van de omkeerdagen die het weer met een juistheid van 70 tot 80% kan voorspellen. Naast het weer staat ook het kalendrium in het middelpunt bij beide almanakken. De Joodse, christelijke en islamitische feest- en treurdagen worden vermeld. Verder aandacht voor astronomie, watergetijden, huis-tuin-en-keuken tips. Ook worden de officiële opgave van kermissen, markten en folkloristische evenementen weergegeven naast de vakantieregelingen en het Koninklijk Huis.

 

De geschiedenis van de almanakken

De geschiedenis van de almanakken begon al in de Middeleeuwen. Omdat nog maar weinig mensen konden schrijven werden losse prentjes gebruikt om te communiceren. Dit waren de voorlopers van de almanakken. Op deze prentjes stonden afbeeldingen van heiligen, gedeelten uit de Bijbel, en primitieve tabellen met feestdagen, marktdagen, schijngestalten van de maan en tekens van het dierenriem. In die tabellen stonden symbolen en tekens zodat analfabeten wisten wanneer er bijzondere aangelegenheden waren. De eerste almanakken werden door kloosterlingen gemaakt omstreeks het jaar 700. Vanaf medio 1400, na de uitvinding van de boekdrukkunst, verschenen de eerste gedrukte almanakken in Europa. In steden als Amsterdam, Haarlem, Leiden, Utrecht, Enkhuizen, Zutphen, Sneek en Deventer kwamen almanakken uit. Deze boeken zijn te vergelijken met de huidige gemeentegidsen.

De opzet van de almanakken verschilde niet veel van elkaar:

  • een enorm kalendrium
  • vermelding van de feestdagen
  • data en plaatsen van kermissen en markten
  • weersvoorspellingen
  • astronomie
  • anekdoten, verhalen, en gedichten
  • vertrektijden van trekschuiten, diligences en postwagens
  • tijden van klokgelui voor het sluiten van de stadspoorten

 

Enkhuizer Almanak

In 2020 is de 425ste jaargang van de Enkhuizer Almanak verschenen (sinds 14 oktober 2019 te koop). Terug rekenend zou de eerste almanak in 1595 zijn verschenen. In het Rijksmuseum in Amsterdam is een almanak uit 1596 bewaard. Deze is gevonden op Nova Zembla in het Behouden Huys. Men vermoedt dat dit een exemplaar is van de Enkhuizer Almanak. Zelf heeft de uitgeverij van de Enkhuizer Almanak een exemplaar uit 1686. overigens is de naam Enkhuizer aan de almanak toegevoegd omdat de haven van Enkhuizen een belangrijke plaats innam in Holland. De watergetijden van de almanak begonnen altijd met die van Enkhuizen. Waarschijnlijk is de almanak eerst in Amsterdam uitgegeven. Het uitgave recht lag bij de familie Stichter. Later is de almanak in Haarlem uitgegeven. Tussen 1952 en 1992 was Apeldoorn de standplaats. En sinds 1992 wordt de Enkhuizer Almanak voor het eerst in Enkhuizen uitgegeven.

Enkhuizer Almanak en het weer

Zoals in de inleiding staat vermeld is de Enkhuizer Almanak vooral populair vanwege het beschrijving van het weer. Elke maand wordt kort beschreven en bestaat meestal uit vier of vijf perioden waarin in een korte regel verteld wordt hoe het weer eruit ziet.

Theorie van de omkeerdagen

In de Enkhuizer Almanak wordt de theorie van de omkeerdagen gehanteerd om het weer te voorspellen. Deze theorie is in de jaren twintig van de vorige eeuw ontwikkeld door amateur meteoroloog Chr. A.C. Nell uit Voorschoten.

De -nog niet voltooide- theorie van de omkeerdagen geldt voor landen met een zeeklimaat die liggen tussen de 52e en 54e breedtegraad. Deze landen kennen een steeds terugkerend, grillig en wisselend weerpatroon. Om de zoveel tijd (o.a. bepaald door gemiddelde temperaturen, zonnevlekken, zonnekracht en maanstanden) moet rekening gehouden worden met veranderingen. De redactie van de Enkhuizer Almanak houdt waarnemingen bij van temperatuur, windrichting en windkracht, zonneschijn, neerslag en andere weer verschijnselen over een periode van meer dan honderd jaar. De redactie maakt vervolgens een prognose over een periode van tien dagen. Deze prognose klopt voor 70 tot 80%. Het doel is om in de toekomst de juistheid van de prognoses met 10% te verhogen. Dit kan alleen maar door nog meer waarnemingen te registreren en veel onderzoek te doen.

 

 

Winter 2020: Krijgen we een witte kerst?

Winter 2020: krijgen we een witte kerst in 2020? Wat zegt de Enkhuizer Almanak hierover? Blijft het bij dromen van een witte kerst, of komt er nog wel eentje aan? Gelet op het verleden is een witte kerst een zeldzaamheid. Klimaatveranderingen zullen misschien de kans doen verkleinen, maar het weer is grillig. Het kan dus best zo zijn dat we een aantal jaar achter elkaar een witte kerst zullen krijgen. Het is en blijft een kwestie van hopen. Ondertussen moeten we maar blijven dromen van een White Christmas.

 

Het weer – het KNMI

In Nederland is het KNMI nog steeds de belangrijkste instantie die ons informatie verstrekt over het weer. Het KNMI werd op 31 januari 1854 per Koninklijk Besluit opgericht. Eerst was het gehuisvest in Utrecht, later in De Bilt waar nog steeds de hoofdvestiging is. Er werken zo’n 500 mensen bij het KNMI anno 2016.

Het weer – Enkhuizer Almanak

Het voorspellen van het weer is iets waar velen zich mee bezig houden. De meeste voorspellingen zijn op korte termijn aan de hand van computerberekening. Maar voor de lange termijn is er één almanak die een jaarvoorspelling doet. Dit is de Enkhuizer Almanak. De voorspellingen die zij doet kloppen voor ongeveer 75%.

Bron: Dveldt0014, PixabayBron: Dveldt0014, Pixabay

Witte Kerst 2020?

2020
Volgens de Enkhuizer Almanak krijgen we in december 2020 vermoedelijk geen witte kerst. De Enkhuizer Almanak voorspelt veranderlijk en guur weer met buien.

Kans op een witte kerst
Het is heel moeilijk om weer te voorspellen, laat staan twee dagen sneeuw op op één bepaalde plek (De Bilt). Op basis van de vorige eeuw waarin er zes keer een witte kerst voorkwam kunnen we zeggen dat het kanspercentage ongeveer 6 procent is. Dit komt echter niet overeen met de kans op een witte kerst in een bepaald jaar.

jaar sneeuwhoogte in De Bilt
1906 10 centimeter
1938 13 centimeter
1940 4 centimeter
1950 6 centimeter
1964 5-10 centimeter
1981 11-20 centimeter
2009 4-9 centimeter
2010 5 centimeter

Krijgen we ooit nog een witte kerst?
Door de opwarming van de aarde zal een witte kerst in Nederland en wereldwijd echter verder afnemen. Janneke Ettema, werkzaam aan de faculteit Geo-Information Science and Earth Observation (ITC) van de Universiteit Twente, legt uit aan welke voorwaarden voldaan moet worden om een witte kerst te krijgen. “Voor een witte kerst heb je een aantal dingen nodig: kou, een oostenwind en vocht in de atmosfeer. In Nederland hebben we niet veel sneeuwwinters. En zeker in december valt er maar weinig sneeuw, omdat dat een relatief warme maand is.” Witte kerst is een extreme weersituatie. “En juist de extremen veranderen.” Ze legt verder uit: “De klimaatmodellen wijzen erop dat juist de extremen minder worden. De koudste dagen worden bijvoorbeeld warmer.” Dit geldt wereldwijd. “De opwarming is een mondiaal verschijnsel, dus de sneeuwbedekking neemt overal af. Voor een witte kerst zul je in de toekomst steeds verder naar het noorden moeten en ook daar wordt de periode waarin er sneeuw ligt, korter. In de verre toekomst vind je een witte kerst alleen nog waar de eeuwige sneeuw ligt: hoog in de Himalaya en op de Zuidpool.”

Bron: Hans, PixabayBron: Hans, Pixabay

Nederland en de klimaatverandering

Wat merken we in Nederland in de toekomst van klimaatsverandering?

  • Niet zoveel sneeuwwinters meer;
  • Toename van de neerslag;
  • Extremer weer: hogere temperaturen, hittegolven, hevige buien – 25 mm per uur is een hoosbui (de laatste 10 jaar tussen 2006 en 2015 vonden er in Nederland meer hoosbuien plaats. Vooral het het midden, oosten en zuiden van het land kregen veel regen in korte tijd. Deze hevige regenbuien zorgden voor veel wateroverlast. Opvallend is dat in een derde van Nederland geen enkele hoosbui heeft gehad. Dat blijkt toeval te zijn. Onderzoeker Rob Sluijter van het KNMI. “We hebben dat uitvoerig onderzocht. Op basis van de resultaten kan je niet voorspellen welke regio’s in de toekomst meer of minder last krijgen van hevige regenval. Als we over vijf jaar weer zo’n kaart maken, zijn er misschien heel andere regio’s met overlast, terwijl die nu geen hoosbuien hebben gehad.”);
  • Grotere kans op overstromingen omdat de rivieren het water niet meer aankunnen;
  • Stijging zeespiegel;
  • Verschuiving van groeiseizoenen;
  • Lagere zuurstofniveaus van het zee- en rivierwater;
  • Warmer klimaat waar de toeristische sector kan van profiteren.

 

Wat kan Nederland doen tegen klimaatverandering?

  • Minder CO2-uitstoot door afspraken te maken met andere landen en sectoren in eigen land aan te pakken door meer gebruik van meer alternatieve energiebronnen zoals zonne- en windenergie;
  • Klimaatbestendig bouwen waarbij rekening wordt gehouden met extreme hoosbuien – een beter infrastructuur om water te verwerken;
  • Adaptatie (opvangen van klimaatverandering: maatregelen voor waterveiligheid, zoetwatervoorziening, landbouw, natuur en gezondheid – zoals dijken, meer bomen en planten, meer groen in steden om overlast van extreme buien op te vangen).
Bronnen en referenties

Waarom InfoNu geen succes meer is

Jarenlang timmerde InfoNu met succes aan de weg met online artikelen. Sinds 2015-2016 is daar echter de klad ingekomen. Op zich kon InfoNu daar niet zoveel aandoen vanwege de algoritme updates van Google waardoor de artikelen lager in de rangschikking kwamen te staan dan voorheen. Al snel circuleerde de gedachte bij de redactie van InfoNu dat een kwaliteitsverbetering zou leiden tot hogere posities in de rangschikking. Daarom werd besloten een strengere keuring door te voeren. Maar anno 2020 blijkt deze strengere keuring niet echt te leiden tot meer bezoekers aangezien Google ook nog andere redenen aanvoert voor de updates, waar meestal geheimzinnig over gedaan wordt.

Strenge keuring leidt tot onbegrip bij veel infoteurs

Op zich kan een bepaalde mate van strengheid bij de keuring geen kwaad. Als artikelen vol taalfouten staan dan zullen veel bezoekers snel weg klikken. Ook wat betreft de opmaak van artikelen kan een keuring een positieve bijdrage leveren.

Maar de keuring die de redactie van InfoNu voert gaat veel verder dan dat. Infoteurs worden gedwongen om hele stukken te herschrijven die in de ogen van de redactie niet deugen. Vaak wordt gezegd dat de tekst niet objectief is. De redactie heeft voor zichzelf bepaald wat wel of niet objectief is, zich niet realiserend dat elk artikel per definitie subjectief is. Zo ontstaat de situatie dat de infoteur alleen maar mag opschrijven wat de redactie wil en is die de controle over zijn artikel bijna helemaal kwijt geraakt. Het gaat zelfs zover dat het net lijkt alsof de redactie het artikel geschreven heeft in plaats van de infoteur.

Veel infoteurs, vooral van het eerste uur, zijn opgehouden met schrijven. Niet alleen omdat ze de regie over hun eigen artikelen zijn kwijt geraakt, maar ook omdat ze gedwongen worden om vermeende achterhaalde informatie weer aan te passen. Zo wordt het een eindeloze toer om steeds maar weer artikelen aan te passen. Ben je ziek, heb je geen tijd meer, of heb je gewoon geen zin om steeds maar weer die aanpassingen te doen dan worden de artikelen offline geplaatst. Je krijgt dan ook geen inkomsten meer bij die artikelen.

Geen rooskleurige toekomst voor InfoNu denken veel oud infoteurs

Verblind door het woord ‘kwaliteit’ denkt de redactie van InfoNu de artikelensite nog steeds te kunnen redden. Maar veel oud infoteurs hebben hun biezen al gepakt en nieuwe infoteurs melden zich nauwelijks aan. Omdat per definitie op den duur alle artikelen achterhaalde informatie bevatten zullen vele daarvan offline worden geplaatst als ze niet worden aangepast. Je houdt dan nog maar weinig artikelen over en dus minder bezoekers en minder inkomsten.

Het is jammer dat door het beleid van InfoNu veel infoteurs zijn afgehaakt. De kracht van de site was juist de vrijheid om te schrijven over bijna elk onderwerp dat je aansprak. Daarvan is allang niet meer sprake. Het heeft het plezier in het schrijven danig verpest. Enige mate van kwaliteit mag de redactie wel verwachten, maar het is doorgeslagen en heeft tot nu toe niet tot hernieuwde succes geleid. En het ergste is dat de redactie veel infoteurs op een zijspoor heeft gezet door veel van hun artikelen offline te plaatsen. Het zijn juist de infoteurs die destijds van InfoNu met hun artikelen een succes hebben gemaakt, niet de redactie.

Ds. Bart Trouwborst: Tora voor christenen?

De redenatie van veel christenen dat de Tien Geboden niet alleen voor Joden gelden, maar ook voor niet-Joden klopt niet volgens de Tora. De Tora meldt uitdrukkelijk dat de Tien Geboden alleen voor Joden bestemd zijn. Bovendien is de Joodse ziel anders dan de ziel van niet-Joden, zo meldt de Tora (Kabbala). Joden hebben naast een dierlijke ziel ook een g’ddelijke ziel waarmee ze in direct contact staan met G’d. Dankzij de g’ddelijke ziel kunnen en moeten Joden de Tora naleven. In de praktijk is het ook zo dat alleen Joden kosher eten, gebedsriemen aanleggen, de Shabbat naleven, etc. Dit zijn zaken die niet-Joden niet doen en ook niet mogen doen volgens de Tora.

Er zijn echter christenen die menen dat de Tora wetten toch betekenis voor hen hebben. Zo schrijft ds. Bart Trouwborst een hele serie over de Tora en welke betekenis dit heeft voor christenen. Ds. Trouwborst: ”De vijf boeken van Mozes (de Tora) vormen de kern van de Bijbel. Mensen die enthousiast Bijbel willen lezen, komen nog wel door Genesis heen, met al z’n mooie verhalen. Exodus, over Mozes en de Farao lukt ook nog wel. Maar dan haakt men vaak af. Numeri en Leviticus bevatten immers veel geboden en teksten die voor de lezer van nu niet zo belangrijk lijken. Toch bevatten ook deze veel waardevolle boodschappen. De serie dagboeken wil helpen om ook de (verborgen) boodschappen in deze bijbelboeken op te sporen. Zo ga je gelijk heel de Bijbel veel beter begrijpen, want de Tora zit ook helemaal ingeweven in de Profeten en in het Nieuwe Testament.”

Vooral zijn opmerking dat de Tora zit ingeweven in het Nieuwe Testament klopt niet volgens de Tora. Niet voor niets wijzen Joden het NT af juist op basis van de Tora. G’d heeft duidelijk aangeven in de Tora dat de wet niet zal veranderen. Dat houdt o.a. in dat de Tora eeuwig en alleen voor het Joodse volk bestemd is. Voor niet-Joden blijven eeuwig de Noachidische geboden van kracht volgens de Tora.

Het is dus volgens de Tora van groot belang dat niet-Joden de Noachidische geboden naleven anders kunnen zij G’d niet dienen. Zonder wetten gaat dat niet. Het heeft volgens de Tora geen enkele betekenis om als niet-Jood de Shabbat na te leven of kosher te eten. De Tora verbiedt dat aan de wetten een andere betekenis wordt gegeven.

 

 

Orthodoxe Joden doen niet aan gezinsplanning: veel kinderen

In vroegere tijden was het hebben van veel kinderen een grote bron van trots en plezier voor Joden. Vaders en moeders konden met veel plezier hun kinderen onderwijzen in de Tora en het naleven van de mitswot. Tegenwoordig wordt het hebben van veel kinderen onder niet-orthodoxe Joden niet meer als vanzelfsprekend beschouwd en is sprake van gezinsplanning. In sommige gevallen is zelfs anticonceptie bij orthodoxe Joden in overleg met de rabbijn toegestaan. Toch komt in de regel gezinsplanning bij orthodoxe Joden niet voor.

Waarom hebben orthodoxe Joden veel kinderen?

Waarom zou je veel kinderen moeten nemen? Rabbijn Aron Moss, een ultraorthodoxe rabbijn van de Chabad beweging, geeft hiervoor een aantal redenen. Als eerste noemt hij de liefde voor een kind als ongeëvenaard in de schepping. Die liefde is sterker dan de liefde tussen man en vrouw. Ten tweede wachten zielen in een hemels doorgangsgebied totdat ze hier op aarde worden gezet door hun ouders. Ten derde kan je je ouders bedanken door hen kleinkinderen te schenken. Ten vierde hebben Joodse voorouders ook het leven gegund. Het is niet eerlijk om de schakel te verbreken door geen kinderen te nemen. Tot slot heeft G’d ons de mogelijkheid gegeven om te scheppen, zodat we een beetje op Hem lijken.

Volgens de Tora moeten Joodse gezinnen theoretische gezien minstens één meisje en één jongetje hebben. Een gezin bestaande uit vier personen, met een dochter en een zoon, voldoet dus aan de voorwaarde van de Tora. Daarmee is continuïteit gewaarborgd. Toch hebben orthodox-joodse gezinnen vaak veel meer kinderen. Waarom is dat voor hen belangrijk? Volgens de Joodse filosoof Maimonides wordt door het toevoegen van een ziel een hele nieuwe wereld gebouwd. Elk potentieel kind is eindeloos waardevol en oneindig noodzakelijk. G’d schiep de fysieke wereld als Zijn ultieme plaats van verbondenheid en openbaring. Hij wil bij de mensen zijn. Elk individu speelt een integrale rol bij het voltooien van het grootse doel van de schepping. Niemand kan een ander vervangen. Het hele doel van de wereld hangt af van het bestaan van elk individu. Elk extra kind wordt niet gewaardeerd alleen vanwege zijn doel en noodzaak, maar vanwege zijn oneindige, intrinsieke waarde.

Geschapen naar G’ds beeld

Volgens de Tora is ieder mens geschapen naar G’ds beeld. Dat houdt in dat elke persoon een element van G’ddelijkheid heeft. Daarom is het menselijk leven heilig. Het Joodse volk wordt G’ds ‘gekoesterde natie’ genoemd. Dit volk moet de eer en glorie van G’d bevorderen. Het Joodse volk is de privéschat van G’d. Het is het doel zelf. Vanuit een Joods perspectief is de geboorte van een kind de aankomst in het alles en het einde van alles – absoluut alles. Natuurlijk moet rekening gehouden worden met de gezondheid en het welzijn van de kinderen die al bestaan. Daarom wordt nauw overleg gevoerd met een betrokken rabbijn die aangeeft of er wel of niet nieuwe kinderen bij kunnen komen.

Redenen waarom orthodoxe Joden niet aan gezinsplanning doen en niet-orthodoxe Joden wel

G’d schenkt rijkdom

G’d wordt door orthodoxe Joden gezien als derde partner bij de conceptie. Hij is de enige die een baby kan garanderen. G’d weet ook welke mogelijkheden de ouders hebben bij alle zorgen en reserveringen ze hebben bij het krijgen van kinderen. Hij is genadig en barmhartig en zal kinderen alleen belonen als er een mogelijkheid is om een leven met zin en doel te leiden. Bij financiële overwegingen om extra kinderen te nemen moeten ouders zich realiseren dat G’d rijkdom schenkt. “Hij die leven geeft, geeft voedsel.” G’d zal een gezin niet overbelasten.

Kinderen worden door niet-orthodoxe Joden gezien als een obstakel om een comfortabel leven te leiden

Naast financiën spelen ook andere zaken een rol bij niet-orthodoxe Joden die wel aan gezinsplanning doen. Het opvoeden van kinderen kost tijd, energie en bewegingsvrijheid. Als man en vrouw kiezen voor een comfortabel leven dan zal het krijgen van kinderen gezien worden als een obstakel. Maar voor wie betekenis en diepte aan het leven wil geven zijn kinderen een bron van vreugde. Wie kijkt naar de korte termijn zal het opvoeden van kinderen als een last beschouwen, maar wie kijkt naar de lange termijn kan juist profijt trekken van kinderen die later voor hen zorgen.

Volgens niet-orthodoxe Joden kan je geen altruïstisch leven leiden als je veel kinderen hebt

Een ander argument dat gebruikt wordt om aan gezinsplanning te doen onder niet-orthodoxe Joden is de wens om een altruïstisch leven te leiden door veel te doen aan naastenliefde. Maar de Tora zegt niet dat het doen van naastenliefde belangrijker is dan het opvoeden van kinderen. Bovendien kunnen de kinderen die de liefdevolle zorg van hun ouders hebben gehad ook weer aan naastenliefde doen.

Gezinsplanning leidt tot scheve bevolkingsgroei

Er geldt ook een maatschappelijke verantwoordelijkheid. Door gezinsplanning zijn kleinere gezinnen gekomen wat geleid heeft tot een scheve bevolkingsgroei. In Europa zie je dat weinig kinderen leidt tot een tekort aan jonge mensen om voor de ouderen te zorgen. Bij orthodoxe Joden zie je dat probleem niet. Daar zorgen kinderen voor hun ouders.

 

 

Geograaf Piet Sibbles noemt Israëlische geografen bevooroordeeld

Een student die een scriptie schreef over Israël en begeleid werd door geograaf Piet Sibbles, kreeg van hem te horen dat Israëlische geografen bevooroordeeld zijn. Toen de student hem van repliek diende door te zeggen dat Sibbles misschien zelf bevooroordeeld is, reageerde de begeleider furieus. Hij wilde de student niet meer begeleiden en zorgde er met behulp van andere collega’s voor dat de student niet meer kon afstuderen.